سلام
خیلی گذشته از آخرین پست .دیگه حال و هوای عید هم تموم شده پس حرفی از عید و مسافرت نمیزنم .
مامان هانا
یه تیکه از زندگی من -همین امروز عصر -یکشنبه یازدهم اردیبهشت
ساعت 7.10 دقیقه با هانا رسیدیم خونه .خسته و بدون انرژی .روز خیلی شلوغی رو گذرونده بودم .
هانا هنوز درست کفشش رو در نیاورده بود که گفت مامان برم حموم ؟
گفتم باشه. مانتوم رو در آوردم .بردمش تو حموم .شیر آب رو براش کمی باز کردم .درجه آب رو چک کردم خوب بود .در همون حین به شام فکر میکردم .هانا شام چی بپزم ؟
عدس پلو
باشه .
از حموم اومدم بیرون . عدس رو گذاشتم رو گاز. بعد از ظهر باد و بارون شدیدی اومده بود .حیاط خلوت رو حسابی به هم ریخته بود. خوبه هنوز گل وگلدون زیادی اونجا نگذاشتیم .
رفتم تو حیاط خلوت .مرتبش کردم .شروع کردم به شستنش که یه دفعه دیدم یه چیزی شلپ شلوپ تو آب میدوه .خوب نگاه کردم.دیدم یه مارمولکه بزرگ و تپل مپوله .رفت گوشه دیوار .سعی کردم بهش آب نریزه که از جاش تکون نخوره.
صدای هانا بلند شد .
مامان بیا .میخوام بیام بیرون.
رفتم تو حموم .کمکش کردم دوش بگیره .لباسهاش رو تنش کردم و برگشتم تو آشپزخونه .براش یه سیب قاچ کردم .بردم تو اتاقش.داشت سی دی مستر بین رو میدید.
برگشتم غذا رو آماده کردم.بعدش هم یه دوش سه سوته گرفتم .
ساعت شده 9 شب.
رو مبل لم دادم .کنترل رو گرفتم دستم .چی گوش بدم خدایا .چشمهام رو بستم.بدون اینکه نگاه کنم کلیک کردم .
صدای سه تار علیزاده سستم کرد .
خوابیدم رو مبل .چشمهام رو بستم .حس کردم تمام خستیگهام داره حباب میشه میره تو آسمون.
کم کم صدای سه تار دور و دورتر میشد.
یه دفعه یه چیزی منو از اون دنیا اورد این دنیا .سنگینی یه نگاه رو حس کردم .چشمهام رو کمی باز کردم .به هیچ قیمتی حاضر به از دست دادن آرامشم نبودم .برای همین تمام سعیم رو کردم که چشمهام رو کامل باز نکنم .جلوی چشمم کمی دورتر برگهای بامبو رو میدیدم نه چیز دیگه ای.کمی چشمم رو حرکت دادم .شاید هانا اومده بالا سرم .
نه اونم نبود .
پس بیخیال .حتما یه حس اشتباهی بوده .یا شایدم روحی از این ورها رد میشده یه نیم نگاهی به من کرده و رفته.
در حال بستن چشمهام جنبشی رو کنارم بالای پشتی مبل حس کردم .نگاهش کردم .اونم منو نگاه میکرد .
با خودم گفتم وای چه قشنگ .چه انگشتهای ظریفی داره .هنوز تو مستی صدای ساز بودم .
یه دفعه صدای بلندی شنیدم : مااااااااااااماااااااااان
انقدر از صدا جا خوردم که از رو مبل لیز خوردم پایین .همزمان با من مارمولکه هم که جا خورده بود از رو پشتی مبل لیز خورد پایین .سریع به در حیاط خلوت نگاه کردم که باز مونده بود
حالا من پایین مبل مچ دستم رو از درد میمالیدم و مارمولکه رو مبل لم داده بود.
به نظرتون این ماجرا واقعی بود ؟
هانا
این پست مال خودم بود .متاسفم هانا جون .
عکس جنبه تزئینی دارد و اصلا به ماجرا مرتبط نمیباشد
.
شروع به جمع و جور کردن اسباب و لوازم تو مغزم میکنم.
.بعضی هاش رو میزارم تو پذیرایی که بعضی وقتها آخر هفته یادش بیفتم .
.مگه موقع اسباب کشی .
. اون زیر میرا هم نمیره لعنتی .تازگیها پا میشه میاد میشینه رو اپن آشپزخونه .
.با خودم فکر کردم شاید بهتر بود بیشتر براش توضیح بدم .حالا هنوز براش مسئله گنگه .
