سلام

تو همین روزها هانا 6 تا شمع رو یه کیک خوشگل رو فوت کرد و پا گذاشت به 7 سالگی.
نمیدونم چرا ، اما وقتی که قبل از فوت کردن شمعها جلوی جماعتی که اکثرشون بزرگسال بودن چشماش رو بست  و وقتی که ازش پرسیدن هانا چرا چشمات رو بستی با آرامش و اعتماد به نفس گفت دارم آرزو میکنم  حس کردم که یه مامان به تمام معنا شدم .
البته این حسم وقتی ازش پرسیدم چه آرزویی کردی و گفت این یه رازه  یه کمی نم کشید .

به هر حال 7 سالگی یه نقطه عطفه توی زندگی،

 برای من که بود .خیلی خوب یادمه .انگار یهو افتادم تو یه مرحله دیگه ، یه مرحله ی بالاتر از دانایی ،

مثل 15 سالگی یا مثل 21 سالگی یا مثل 30 سالگی ،

البته هنوز به نقطه عطف جدیدتری نرسیدم که بگم .شاید 38 سالگی باشه شاید هم 40 سالگی

 به هرحال دخملم یه سال بزرگتر شد و من یه سال مامانتر و این هم خیلی شیرینه  هم کمی نگران کننده تر  .
میترسم تعداد رازهاش  بیشتر و بیشتر و بیشتر بشه و هانا نسبت به من غریبه ترو غریبه تر و غریبه تر.

 فکر کنم این یه ترس مشترک باشه برای همه مامانها
 شاید هم برای مامانهایی که یه دختر دارن
 و شاید برای مامانهایی که یه هانا دارن

عزیزکم تولدت مبارک

7 سال از شروع این وبلاگ گذشت .اوائل  هر چند روز یه متن مینوشتم ، بعدش شد هر هفته ، تو یه دوره هر ماه ، الان که هر چند ماه یکبار یه متن مینویسم .این دوره هم میگذره اما امیدوارم برگردم به اول ماجرا ،
یعنی بیفتم تو یه حلقه که باز هر چند روز یه متن بنویسم .

امیدوارم

سلام

باز با پررویی تمام پا شدم اومدم اینجا .

انقدر هر دفعه  زمان اومدنم به  اینجا طولانیتر میشه که حتی دیگه نوشتن هم داره فراموشم میشه .

مامان مهین

بیشتر شبها ، سرم رو که میزارم رو بالش شروع به جمع و جور کردن اسباب و لوازم تو مغزم  میکنم.
با دقت یه برنامه نویس .بعضی اتفاقات رو میزارم رو اپن آشپزخونه .که در هر حالی ببینمش .بعضی هاش رو میزارم تو پذیرایی که بعضی وقتها آخر هفته یادش بیفتم .
اما بعضی ها رو میبرم تو انباری .قایمش میکنم یه جوری  که بره اون زیر میرا .حالا حالاها نبینمشون .مگه موقع اسباب کشی .
بعد ته مغزم رو یه جارو میکشم  و تمام .
اما چند وقته هر چی یه چی رو میزارم تو انباری فردا شبش باز پیداش میشه. اون زیر میرا هم نمیره لعنتی .تازگیها  پا میشه میاد  میشینه رو اپن آشپزخونه .

شده کفشهای میرزا نوروز

هانا

بعد از مدتها برای خودم از یه مرکز خرید چند تا لباس گرفتم واستثنا برای هانا چیزی نگرفتیم .

هانا رو به بابا فرزاد : بابا زندگی فقط لباس مباس خریدن برای مامان نیست

بدون شرح

یه بعد از ظهر ! چند دقیقه ای بود که از هانا هیچ صدایی نمیومد .دنبالش گشتم تا تو آشپزخونه پیداش کردم

دیدم پاهاش از آشپزخونه پیداست

این ظرف ته مایه کیک هست که خام خام خورددش!!!!

هانا در مدرسه

سلام

مامان مهین :

ماه خرداد ماهیه پر از مناسبتهای مختلف تو زندگی من

تولد من
تولد احساس مادرانه من
تولد وب لاگ من

ای  من ها تولد همتون مبارک

هانا:

یه روز با هانا تو ماشین یه ترانه ای گوش میدادیم از دریا دادور .تو ترانه کلی از نامزد و نامزد بازی تعریف میکرد

هانا : مامان نامزد چیه ؟
مامان مهین : دخترم وقتی دو نفر تصمیم میگیرن که با هم ازدواج کنن مدتی با هم نامزد میشن که همدیگر رو بهتر بشناسن .یعنی با هم بیرون میرن .مهمونی میرن  و خلاصه اینجوری همدیگر رو بهتر میشناسن .

هانا رفت تو فکر .با خودم فکر کردم شاید بهتر بود بیشتر براش توضیح بدم .حالا هنوز براش مسئله گنگه .

مامان مهین : هانا جون چرا تو فکری ؟؟؟؟
هانا : آخه مامان دارم فکر میکنم که اگه اگه  امممم اگه  من  نتونم نامزد پیدا کنم چی کار کنم ؟

دیدم چقدر این مسئله برای خودم گنگ بوده  نه هانا

مامان مهین : نگران نباش مامان .تو این نسل تعداد دخترها از تعداد پسرها کمتره و تو هم مطمئن باش که نامزد پیدا میکنی.

و دیگه مطمئنم که هانا قضیه تعداد رو فهمید چون از تو فکر اومد بیرون.

روز پدر مبارک